Analiza pierwiastkowa | ASA, AFS, ICP-OES

Analiza składu pierwiastkowego odgrywa znaczącą rolę zarówno w branżach powiązanych z bezpieczeństwem człowieka i środowiska, jak i w placówkach badawczych. Analizatory składu pierwiastkowego mogą oznaczyć metale, półmetale, a niekiedy również niemetale w zakresie od ppt nawet do promili zawartości w roztworze, w zależności od zastosowanej metody. Podejście do problemu wśród ASA, AFS i ICP jest nieco inne. Każde z nich ma swoje silniejsze i słabsze strony, opisane poniżej:

Atomowa Spektrometria Absorpcyjna (ASA, AAS) wykorzystuje zjawisko absorpcji światła w próbce poddanej atomizacji. Urządzenia tego typu mogą atomizować próbkę na kilka sposobów. Do najpopularniejszych należą – metoda płomieniowa z użyciem palnika i mieszanki wysokoenergetycznej i metoda kuwety grafitowej z wykorzystaniem grzania do wysokich temperatur.  W przypadku użycia metody płomieniowej pomiar przebiega momentalnie, jednak możliwości pomiarowe są ograniczone do stężeń rzędu mg/L. Dzięki zastosowaniu pieca lub generatora wodorków użytkownik może oznaczać pierwiastki o stężeniu niższym o rząd wielkości, jednak czas pomiaru zwiększy się nawet do kilku minut.

Atomowa Spektrometria Fluorescencyjna (AFS) umożliwia wykrycie śladowych ilości pierwiastków tworzących wodorki. Urządzenie wykorzystujące technikę AFS wzbudza światłem lamp wnękowych pierwiastki w próbce. Detekcja analizatora skupiona  jest na emisji wcześniej zaabsorbowanego światła.  Konstrukcja i funkcjonalność spektrometru fluorescencji atomowej zapewniają zwiększoną czułość przy pomiarze, w stężeniach nawet do ppt (ng/L), dla takich pierwiastków jak: Hg, As, Cd, Zn, Bi, Se, Te, Sb, Sn, Ge i Pb.

Optyczna Spektrometria Emisyjna (ICP-OES) – większość pierwiastków w stanie wzbudzenia emituje energię o ustalonej długości fali. Metoda polega na rejestracji zmian takiej emisji po wprowadzeniu próbki do plazmy. Technika powoli wypiera Atomową Spektrometrię Absorpcyjną, głównie ze względu na szybkość i wygodę pomiarów. Dodatkowo wzbudzenie zachodzi w plazmie, a nie w płomieniu. Umożliwia to całkowicie bezobsługowy, bezpieczny pomiar (z wykorzystaniem autosamplera).  ICP-OES  jest metodą umożliwiającą pomiar nawet do 75 pierwiastków, często w trybie symultanicznym. Ponadto limity detekcji pozwalają na oznaczenie stężeń już od dziesiątych części µg/L.


W ofercie naszej firmy znajdują się analizatory składu pierwiastkowego:

pg instruments, aa500 spektrometr absorpcji atomowej

ICP5000DV | ICP-OES

Mierzone parametry:stężenie pierwiastków śladowych
Mierzone pierwiastkido 73 pierwiastków
Zakres pomiarowy160 - 800 nm
Mierzone stężenie:od µg/L do mg/L
Przeznaczenie:laboratorium

pg instruments, aa500 spektrometr absorpcji atomowej

AA500 | ASA

Mierzone parametry:stężenie pierwiastków śladowych
Mierzone pierwiastki:do 58 pierwiastków
Stanowisko na lampy:8 lamp
Mierzone stężenie:mg/L (płomień)
μg/L (kuweta grafitowa)
Przeznaczenie:laboratorium

pg instruments, afs

AF420 | AFS

Mierzone parametry:stężenie pierwiastków śladowych
Mierzone pierwiastki:do 9 pierwiastków tworzących wodorki
Ilość lamp:do 3 lamp
Mierzone stężenie:od ng/L
Przeznaczenie:laboratorium